Η δημοσιονομική κρίση επανέφερε στο τραπέζι τον φόρο χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Την ώρα που Μέρκελ και Σαρκοζί τάσσονται υπέρ, οι απόψεις των οικονομολόγων για την εφαρμογή και τα οφέλη του φόρου διίστανται.Η ιδέα ενός φόρου χρηματοπιστωτικών συναλλαγών δεν είναι καινούργια. Πρώτες σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση είχε κάνει στη δεκαετία του ΄30 ο Βρετανός οικονομολόγος Τζον Μέιναρντ Κέινς. 40 χρόνια αργότερα ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Τόμπιν διατύπωνε μια παρόμοια πρόταση για ένα φόρο στην αγορά συναλλάγματος. Ένας τέτοιος φόρος δεν έγινε ποτέ μέχρι σήμερα πράξη.
Έρευνα ναι, εφαρμογή όχι
Το 2002 ο Γερμανός οικονομολόγος Πάουλ-Μπερντ Σπαν πραγματοποίησε έρευνα για λογαριασμό της κυβέρνησης με αντικείμενο την εφαρμογή του φόρου Τόμπιν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Παρά τα θετικά αποτελέσματα της έρευνας, οι πολιτικοί τον απέρριψαν: «Οι πολιτικοί επηρεάζονται από τα οικονομικά ινστιτούτα, τα οποία απορρίπτουν ένα τέτοιο φόρο διότι τον θεωρούν εμπόδιο στις δραστηριότητές τους. Τότε δεν υπήρχε και λόγος να συνεχίσουμε τις σκέψεις για το φόρο. Δεν αντιμετωπίζαμε κάποια κρίση στις αγορές», λέει ο Σπαν σήμερα.